Polonistyka 4/2014
ABY POBRAĆ, WYPEŁNIJ PONIŻSZY FORMULARZ:
* Dane wymagane

** Na podany adres e-mail zostanie wysłany odnośnik do pełnej wersji darmowego e-booka.

Emocje w edukacji polonistycznej

Emocje to współcześnie interdyscyplinarny temat badawczy, który jednoczy przedstawicieli nauk humanistycznych, społecznych i przyrodniczych, co widoczne jest m.in. w projektach realizowanych w Instytucie Maxa Plancka w ramach „Center for the History of Emotions”. W przeszłości ta sfera ludzkiego wnętrza nie cieszyła się poważaniem wśród myślicieli, zwykle afekty traktowano jak „nieproszonych gości” rodem ze zwierzęcego piekła. Później, w ramach ujęć ewolucjonistycznych, doszukiwano się w doświadczeniu emocjonalnym rysów uniwersalnych, wskazując na emocje podstawowe, widoczne w ruchach mimicznych. Ta myśl pozbawiała kulturę roli formującej, co okazało się błędem. Dziś wiemy, że emocje są również narzędziem działania w świecie, mają charakter dynamiczny, tzn. wypowiedzi emocjonalne (emotywy) zmieniają nie tylko stan mówiącego, ale i to, do czego się odnoszą.

To dobry punkt wyjścia do tego, aby docenić również emocje jako ważne zagadnienie w edukacji i zaproponować taki temat w dydaktyce literatury i sztuki. Wszak, gdy piszemy o tekstach kultury, badamy je w szeroko pojętych relacjach, uwzględniając procesy odbiorcze, czyli także uwarunkowania percepcji i afektów. Gdy podejmujemy taki temat, wtedy kształcenie estetycznie w sposób płynny łączy się z kształceniem językowym. Gdy rozważamy zagadnienie podmiotowości ucznia, interesują nas również jego umiejętności w dziedzinie kontrolowania emocji, oraz kompetencje z zakresu inteligencji emocjonalnej. Artykuły numeru budują ciekawy, dydaktyczny krąg emocjonalny, na który składają się: „empatia”, „strach”, „żałość”, „tęsknota”, „rozczarowanie” oraz „melancholia” i „miłosne młodzieńcze zauroczenie”.

Autorzy artykułów wykorzystują emocje jako środek aktywizujący, zaskakujący charakter zyskują działania praktyczne związane z wystawą muzealną czy filmem animowanym, w których uczeń – uczestnik projektów – występuje w rolach artysty i dydaktyka (tworzy dlauczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi).

Liczymy, że zaproponowane teksty zainspirują Państwa do tworzenia własnych projektów związanych z emocjami i skłonią do poszukiwań na pograniczu nauk. Pozostaje mi życzyć wszystkim owocnych działań!

Aneta Grodecka